Katedra Wniebowzięcia
Najświętszej Marii Panny

Matka Boża  Łaskawa Kielecka
koronowana
3 czerwca 1991 roku

Diecezja Kielecka

Początki Kielc nie są dokładnie znane. Pierwsza osada znajdowała się w okolicach dzisiejszego kościoła św. Wojciecha. W 1086 roku wybudowano w tym miejscu drewniany kościółek, nadając mu imię świętego, a w 1171 roku biskup krakowski Gedeon postawił na wzgórzu, zwanym dziś Zamkowym lub Katedralnym, kolegiatę w stylu romańskim pw. Wniebowzięcia
Najświętszej Marii Panny. Kielce wówczas miały już dwa kościoły, przez co stały się ważnym ośrodkiem nie tylko kościelnym, ale i handlowym. Prawa miejskie otrzymały prawdopodobnie w latach 1359–1364.
Do 1912 roku obraz Matki Bożej Łaskawej był zasłaniany drewnianą zasuwą z wizerunkiem Madonny z Dzieciątkiem w towarzystwie śś. Dominika i Katarzyny. Biskup Augustyn Łosiński sprowadził do katedry obraz Matki Bożej Częstochowskiej i umieścił w tym samym ołtarzu, co obraz Matki Bożej Łaskawej, który był odtąd na zasuwie.
Do rozwoju kultu Matki Bożej Łaskawej przyczyniło się głównie Arcybractwo Różańcowe, założone w początkach XVII wieku przy kolegiacie kieleckiej. Od początku umieszczano przy ołtarzu liczne wota, składane przez wiernych, świadczące o uzyskiwaniu łask za pośrednictwem Maryi. Rozwinął się też później ruch pielgrzymkowy. Wiadomo, że w XIX wieku uroczystość odpustowa gromadziła liczne rzesze pielgrzymów, nawet z odległych miejscowości.
Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, mający na starej ramie napis: „Matka Boska Łaskawa Kielecka XVII w.”, pochodzi z początku XVII wieku i jest dziełem nieznanego artysty. Namalowany na płótnie, w 1636 roku został ozdobiony srebrną, pozłacaną sukienką zdobną w kwiaty. Na głowach Dzieciątka i Maryi zawieszono srebrne pozłacane korony. W 1730 roku obraz umieszczono w ołtarzu ufundowanym przez biskupa Szaniawskiego. Kiedy w 1824 roku z obrazu skradziono korony, a w 1831 – suknię, kielczanie ufundowali nowe.

Kielce_02.jpg
Kielce_05.jpg
Kielce_03.jpg